چرا برای یک شب، یک پلتفرم ساختیم؟
شاید در نگاه اول عجیب باشد؛
اینکه برای یک عروسی، یک پلتفرم ساخته شود.
آخر مگر یک شب عروسی چقدر طول میکشد؟
چند ساعت موسیقی،
چند عکس،
کمی خنده و شادی،
کیک و رقص و تبریک،
و در نهایت، تمام شدن یک شب که مدتها برایش منتظر بودهایم.
اما ما فکر کردیم شاید ماجرا فقط همین نباشد.
شاید به این دلیل که عروسیها دیگر شبیه گذشته نیستند.
قدیمترها، عروسی فقط یک مراسم نبود.
بهانهای بود برای دور هم جمع شدن؛
برای دیدن فامیلهایی که شاید مدتها بود ندیده بودیم،
برای خندههای بلند خانهها،
برای شبهایی که بزرگترها کنار هم مینشستند و جوانترها تا نیمههای شب سرگرم بودند.
عروسیها بیشتر بودند،
دورهمیها بیشتر بود،
و شاید فرصت با هم بودن هم بیشتر.
امروز اما خیلی از آن شبها کم شدهاند.
زندگیها شلوغتر شده، فاصلهها بیشتر شده و خیلی از خاطرههایی که زمانی در جمعهای خانوادگی ساخته میشدند، دیگر کمتر فرصت شکل گرفتن پیدا میکنند.
برای همین، شاید امروز بیش از همیشه لازم باشد بعضی لحظهها را جدیتر بگیریم.
بعضی روزها قرار نیست فقط اتفاق بیفتند؛
قرار است به خاطر سپرده شوند.
ایدهی ساخت این پلتفرم از همینجا شروع شد.
خواستیم چیزی بسازیم که فقط یک دعوتنامهی دیجیتال یا یک صفحهی ساده برای اعلام زمان و مکان مراسم نباشد.
خواستیم قبل از عروسی،
در روز عروسی،
و حتی مدتی بعد از آن،
گوشهای کوچک از این روز باقی بماند.
جایی برای داستان این دو نفر.
برای عکسها.
برای خاطرات.
برای شوخیها و سؤالهایی که شاید سالها بعد، دوباره دیدنشان لبخند روی لب بیاورد.
جایی که خانواده و دوستان فقط مهمان نباشند؛
بلکه بخشی از این داستان باشند.
شاید چند ماه یا چند سال بعد، وقتی زندگی شلوغتر شده،
وقتی عکسهای این روز میان هزاران عکس دیگر گم شدهاند،
وقتی جزئیات خیلی چیزها از یاد رفته،
باز کردن همین صفحه بتواند ما را برای چند دقیقه برگرداند به همین روز.
به آدمهایی که کنارمان بودند.
به خندههایی که شنیدیم.
به حرفهایی که زدیم.
به حس و حال روزهایی که هنوز همهچیز تازه بود.
این پلتفرم برای یک مراسم ساخته نشده؛
برای خاطرهی یک مراسم ساخته شده است.
برای اینکه بعضی لحظهها فقط در گالری تلفنها نمانند.
برای اینکه داستان یک «ما» جایی نوشته شده باشد.
و شاید زیباترین قسمت ماجرا این باشد که این پلتفرم قرار نیست برای همیشه بماند.
شاید چند ماه دیگر دیگر خبری از آن نباشد.
شاید بعد از یک سال، این صفحه دیگر باز نشود.
شاید تکنولوژی عوض شود، صفحهها حذف شوند و زندگی، مثل همیشه، به مسیر خودش ادامه بدهد.
اما شاید قرار هم نبوده خودِ پلتفرم ماندگار باشد.
قرار بوده چیزی را برای مدتی کوتاه ثبت کند که ارزش ماندن دارد.
مثل خود عروسی.
یک شب که تمام میشود،
اما خاطرهاش میتواند سالها بماند.
این پلتفرم هم شاید روزی تمام شود؛
اما امیدواریم چیزی که در آن ساختهاید،
عکسهایی که در آن گذاشتهاید،
خندههایی که در آن ثبت کردهاید،
و خاطرهای که از این روز ساختهاید،
خیلی بیشتر از عمر این صفحه دوام بیاورد.
به همین دلیل ساختیمش.
نه برای اینکه عروسی را دیجیتال کنیم؛
بلکه برای اینکه خاطرهاش کمی ماندگارتر شود.
برای شما،
برای ما،
و برای روزی که شاید سالها بعد، دوباره عکسهای آن روز را ببینید و با لبخند بگویید:
یادت میاد اون روز؟